SOS! Εθελοντισμός ζητάει ήθος

Κυριακή, Φεβρουάριος 5, 2017 - 17:30

Ένα από τα πιο σημαντικά κινήματα των τελευταίων δεκαετιών και κυρίως των τελευταίων εφτά χρόνων οικονομικής δυσπραγίας  για τη χώρα μας είναι η εθελοντική προσφορά προς το κοινωνικό σύνολο από χιλιάδες πολίτες, οργανισμούς και κυβερνητικούς παράγοντες κε στόχο να απαλύνουν τον ανθρώπινο πόνο και να δημιουργήσουν μία κοινωνία καλύτερη. Όμως, ανάμεσα στο ανθρώπινο και πανανθρώπινο ιδανικό της βοηθείας της ανθρώπινης ύπαρξης και της αχαρακτήριστης διαφήμισης του υπερφίαλου εγώ μας, η εθελοντική αυτή διαδικασία προσβάλλεται, αναβάλλεται, κατακρεουργείται, δυσφημίζεται από κάποιους που χωρίς φόβο και ενοχές στήνουν την «πολιτική» τους καριέρα σε κεντρικό, αλλά και σε τοπικό επίπεδο της άρχουσας κοινωνίας μας, επάνω στην ανέχεια και φτώχεια αναξιοπαθούντων συνανθρώπων μας.
Η εθελοντική δράση εκδηλώνεται με τις ακόλουθες μορφές: παροχή υλικών αγαθών ή χρημάτων, αποστολή ιατροφαρμακευτικού υλικού και παροχή ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης, αιμοδοσία κ.λ.π.. Με την εθελοντική δράση μπορούμε να αναπτύξουμε κοινωνική δράση εθελοντικής εργασίας σε ιδρύματα, οργανισμούς, οικογένειες, παιδιά, ηλικιωμένους, ανέργους και αρρώστους. Παρεμβάσεις δηλαδή που αποβλέπουν στη βελτίωση της ποιότητας ζωής των συνανθρώπων μας.
Κίνητρα του εθελοντισμού για όλη αυτή τη διαδικασία θα μπορούσαν να είναι η φτώχεια, τα οικονομικά και κοινωνικά προβλήματα, η συνειδητοποίηση του βαθύτερου νοήματος της ζωής με κέντρο τον άνθρωπο και τη βοήθειά του, οι ενοχές των ευαίσθητων ανθρώπων μπροστά στην ανθρώπινη δυστυχία, αλλά και το ιδανικότερο αλτρουιστικό του Ευαγγελίου «ἀγαπᾶτε ἀλλήλους» και το «ὁ ἔχων δύο χιτῶνας μεταδότω τῶ μή ἔχοντι».
Όμως, πέρα από τις περιπτώσεις εθελοντικής προσφοράς, οι οποίες έχουν κίνητρο τον ίδιο τον άνθρωπο και εκεί όπου η βοήθεια προς τον άνθρωπο αυτομάτως γίνεται προσφορά προς τον ίδιο το Θεό, ο οποίος ομοιάζει με τον άνθρωπο, υπάρχουν και άλλες περιπτώσεις «εθελοντικής» προσφοράς που υποκρύπτουν ιδιοτελή κίνητρα και αμαυρώνουν ένα από τα σημαντικότερα πλεονεκτήματα των ανθρώπων, την αλληλοβοήθεια. Τέτοια κίνητρα μπορούν να χρησιμοποιηθούν από εκείνους τους ανθρώπους που βοηθούν τον συνάνθρωπο, με τη διαφορά ότι περιμένουν και την ανταπόδοση των πράξεων του, με λίγα λόγια καιροσκοπούν μέσω της εθελοντικής προσφοράς του εθελοντισμού για τον εαυτό τους. Κυρίως όμως τέτοια κίνητρα συμφερολοντογισμού έχουν αυτοί που διψούν για περισσότερη εξουσία μέσα από τη διαφήμιση και προβολή τους. Αυτοί οι άνθρωποι δεν είναι άλλοι, δίπλα μας βρίσκονται και στην κεντρική, αλλά και στην τοπική μας εξουσία, βουλευτές, αντιδήμαρχοι, πολιτευτές που χρησιμοποιούν καθετί θεμιτό κι αθέμιτο, ώστε να βρίσκονται συνεχώς σε μια διαφημιζόμενη πορεία. Ωστόσο, ο εθελοντισμός δε στηρίζεται εκεί κι ο εθελοντισμός δε γίνεται μόνο για τον εθελοντισμό. Θέλει ποιότητα, θέλει κόσμια στάση ζωής, θέλει παιδεία, θέλει ανθρωπιά, θέλει αγάπη, θέλει αξιοπρέπεια και φόβο Θεού. Αν κάτι δεν μπορώ να το κάνω καλά καλύτερα να μην το κάνω. Ο εθελοντισμός δεν είναι επαιτεία, είναι έγνοια, φροντίδα, μέριμνα προς το συνάνθρωπο. Δεν μπορεί άνθρωποι πολιτευτές, χωρίς να τους έχεις προσκαλέσει, να έρχονται να πετάνε δυο τρεις  τσάντες με τρόφιμα προς βοήθεια πενήντα εξήντα οικογενειών μιας ενορίας και να έχουν την ικανοποίηση χωρίς να ντρέπονται ότι έκαναν το χρέος τους. Δεν μπορεί πολιτευτές χωρίς πρόσκληση να έρχονται σε μια πολύπαθη ενορία για να μοιράσουν τρόφιμα σε αναξιοπαθούντες συνανθρώπους μας υπό τη συνοδεία των καναλιών και της κάμερας. Δεν μπορεί αντιδήμαρχοι της τοπικής μας κοινωνίας, χωρίς να τους έχει προσκαλέσει κανένας, να έρχονται σε μία φτωχή ενορία και για τα τραπέζια αγάπης ηλικιωμένων και παιδιών με ειδικές ανάγκες της περιοχής να φέρνουν κρέας ακατάλληλο για βρώση. Και να φανταστεί κανείς πως στην αρμοδιότητά τους αυτά τα άτομα θα έπρεπε να τρώνε από τους ίδιους καθημερινά, κι όμως αυτή τη φροντίδα αναλαμβάνοντάς την η Εκκλησία της πολύπαθης ενορίας, την αμαυρώνουν και δεν ντρέπονται να συμπεριφέρονται με τέτοιο τρόπο. Ακόμα το πιο άηθες γι’ αυτούς τους ανθρώπους της εξουσίας είναι να σταματούν το συσσίτιο αυτής της μικρής και φτωχής ενορίας και να στερούν το φαγητό από αναξιοπαθούντες συνανθρώπους μας. Αυτό, λοιπόν, δεν είναι εθελοντισμός, αυτό είναι συμφέρον ιδιοτελών σκοπών όπου η αναγκαιότητα αυτής της προσφοράς εξυπηρετεί μόνο πολιτικές καρέκλες εξουσίας.
Συνεπώς, ο εθελοντισμός ως κίνημα θα πρέπει να αναδεικνύει την ανθρωπιά μας και το αίσθημα κοινωνικής αλληλεγγύης των πολιτών, αλλά και των ανθρώπων που κατέχουν οποιαδήποτε μορφή εξουσίας. Να δημιουργεί τις προϋποθέσεις για την άμβλυνση των κοινωνικών αντιθέσεων, να φέρνει την ένωση στις σχέσεις των ανθρώπων και μέσα από τη συνειδητοποίηση της αδυναμίας του κράτους να αντιμετωπίζει ανθρώπινα προβλήματα. Να κατανοήσει ο άνθρωπος πως μέσα από αυτήν την καθημερινή προσφορά αγάπης και αλτρουισμού αυτή η προσφορά θα πρέπει να γίνει στάση ζωής. Έτσι, μόνο μπορεί να διαμορφωθεί ένας κόσμος καλύτερος βασισμένος στην ανθρωπιά, στις ανθρωπιστικές αξίες και στην Ευαγγελική Αγάπη. Επομένως, ο εθελοντισμός δεν προβάλλεται για να προβληθεί ούτε γίνεται για να γίνει. Αυτοσκοπός, λοιπόν, είναι η πίστη και η αγάπη στον άνθρωπο, αλλά και η ικανότητα να δημιουργήσει έναν καλύτερο κόσμο πέρα από ιδιοτελή και ανήθικα συμφέροντα......
 

Προσθήκη νέου σχολίου