Οι μούσες οι δάφνες και οι ήρωες μακριά από την Ελλάδα

Κυριακή, Νοέμβριος 1, 2015 - 15:45

Στο σημερινό αποστολικό ανάγνωσμα ο Απόστολος Παύλος υμνεί την αγάπη. Αυτός ο θησαυρός που πρέπει να ενδιαφέρει τον άνθρωπο κι όμως παραμελείται διότι, πρωταρχική θέση στη ζωή του έχει το χρήμα. Στο ίδιο κλίμα κινείται και το σημερινό ευαγγέλιο, αφού αναφέρεται στον αθεράπευτα πλούσιο που νομίζει ότι  έχει κερδίσει ολόκληρο τον κόσμο, χάνοντας την αγάπη για τον συνάνθρωπο με τέτοιο τρόπο, ώστε να χάνει την ανθρωπιά του.
Τα πάντα μάταια σήμερα κινούνται γύρω από το χρήμα. Αξίες και ιδανικά έχουν στερέψει, με αποτέλεσμα ο άνθρωπος να ην μπορεί  να εξαγιάσει τα πάθη του. Όχι στην κατάπαυση των επιθυμιών όπως μας λέει ο Παύλος, αφού αυτό θα ήταν αντίθετο με την ανθρώπινη φύση, αλλά στον εξαγιασμό τους, μέσα από την προσευχή και την αγάπη την προσωπική για τον Θεό και τους ανθρώπους. Διότι μόνο μέσα από αυτήν την αγάπη αποκτά νόημα ζωής η ύπαρξη του ανθρώπου. Τότε μόνο μπορούν να έχουν αξία όλα τα χαρίσματα που δίνει ο Θεός στον άνθρωπο, για να αναπτύσσεται πνευματικά, κοινωνικά και να ζει αγαπητικά μέσα σε μια οικογένεια, κοινωνία, κράτος.
Πόσο μακριά είναι όμως ο σύγχρονος άνθρωπος και συγκεκριμένα ο σύγχρονος  Έλληνας από όλα αυτά; Όλοι πιστεύουμε λάθος σε έναν άφιλο Θεό, το χρήμα καταρρακώνοντας κάθε ιδανικό και αξία της ιστορίας μας, ως Έλληνες αντάξιων ηρώων. Έτσι αφού αφήσαμε τις κερκόπορτες της ιστορίας μας ανοικτές, αλωνίζουν σήμερα στην πολιτική ζωή του τόπου άθλιοι ηγέτες όλων των κομμάτων, που μέσα από την εξαθλίωση της οικογένειας, της παιδείας, της θρησκείας μας, μας αλλοίωσαν, ώστε να πιστεύουμε πως μόνο το χρήμα θα μας σώσει. Κι αφού μας το πήραν κι αυτό, ηγετικά κυβερνούν αυτοί με το μικρό ανάστημα δικτατορίσκοι επάνω στους μεγάλους θρόνους. Πόσο λάθος κάνουμε όλοι. Αλήθεια πότε θα αντιδράσουμε; Πότε δεν θα τους ψηφίσουμε; Πότε δεν θα χωριζόμαστε σε κομματικές φατρίες, κάνοντας τα κέφια αυτών των σημερινών Ελλήνων γερμανοηρώων; Διότι αυτοί οι σύγχρονοι πολιτικά μικροί ηγέτες μπορεί να γεννήθηκαν Έλληνες, αλλά γαλουχήθηκαν εφιάλτες και  προδότες!
Αν νομίζετε λοιπόν ότι και φέτος γιορτάσατε το ηρωικό ΟΧΙ που είπαν οι Τιτάνιοι ήρωες του 1940, από τον Μεταξά έως τον τελευταίο κοινωνικά και πολιτικά Έλληνα εκείνης της εποχής, κοροϊδεύετε τον εαυτό σας!
Ο ποιητής Ανδρέας Κάλβος στο ποίημά του «εις μούσας» μας λέει, για την περίοδο της τουρκοκρατίας πως οι μούσες, οι δάφνες και οι μέλισσες της όμορφης για την ιστορία και τον πολιτισμό της Ελλάδας, έφυγαν από αυτήν, τρέχοντας και αηδιάζοντας για όσα συνέβαιναν εκείνη την εποχή! Λοιπόν για να ξέρετε αυτήν την τραγικά ελεεινή, δοσίλογη και φασιστική εποχή μας, δεν έφυγαν από κοντά μας μόνο οι μούσες, οι δάφνες και οι μέλισσες, αλλά οι ίδιοι οι ήρωες του τόπου μας, μαζί και ο ένας πανάκριβος Θεός μας!
Και φταίτε όλοι εσείς, που φέρνετε αυτά τα ανδρείκελα της πολιτικής στην εξουσία, συντομεύοντας έτσι την πολτοποίηση ενός περήφανου λαού. ΞΥΠΝΕΙΣΤΕ..........!!

Προσθήκη νέου σχολίου